Rozwój osobisty
Nie dasz rady, nie potrafisz, nie poradzisz sobie z tym. No kto jak kto, ale ty? Wybij to sobie z głowy, przecież nie znasz się na tym. Do tego trzeba się przyłożyć, a ty jesteś zbyt leniwy. No i trzeba mieć znajomości, więc lepiej odpuść to sobie.
Siedziałem na metalowym krześle na środku wysterylizowanej sali. Nade mną wisiał biały żyrandol, który przez powiew wiatru poruszał się miarowo w lewo i prawo.
Przyszedł czas na kolejny, przedostatni już etap Odkurzacza życiowego. Kasa to temat ważny i trudny, bo zazwyczaj nikt z nas nie ma w tej kwestii za dużo do ogarniania. Co ogarniać, jak niewiele w portfelu? Właśnie o to chodzi - jak niewiele się ma, to trzeba zrobić jak najwięcej, żeby ten stan rzeczy zmienić. Sprawdź, jak to wyglądało u mnie.
Trochę czasu już minęło od Cracovia Maraton 2013, ale dziś muszę wrócić do tematu, bo przed kilkoma dniami zamknęliśmy akcję „42 do szczęścia”. Wcześniej o tym nie pisałem, bo po maratonie pieniądze jeszcze ciągle spływały. Teraz mamy już wszystko podsumowane.
To był ciężki tydzień. Powiem szczerze - dla mnie to najtrudniejszy element sprzątania, ale najbardziej potrzebny i przydatny. Niestety, ilość spraw do załatwienia strasznie mnie przytłacza i nie jestem w stanie pomagać całemu światu.
W moim przypadku komputer to bardzo ważne narzędzie. Spędzam przy nim naprawdę dużo czasu. Najchętniej przestałbym go w ogóle używać, ale niestety, związana jest z nim moja praca i inne obowiązki, dlatego trzeba tę technologię jakoś okiełznać i trochę posprzątać.
Są rzeczy, które planujesz zrobić, ale nigdy na to nie ma czasu. Odkładasz to w nieskończoność, bo nigdy nie ma dobrego momentu na rozpoczęcie. Taką rzeczą u mnie było malowanie mieszkania, które planowałem...od 2 lat. Wyobrażacie sobie? 2 lata coś odkładać. Mistrz świata w prokrastynacji.
Nazbierało się wiele spraw. Nazbierało się wiele śmieci. Od miesięcy nie robiłem większych porządków. Wiecie jak to jest... Tu jakaś notatka, tu jakiś dokument, tutaj jakieś pliki. Do tego załatwianie spraw firmowych, blog, 42 do szczęścia i inne sprawy.
24 lata temu przyszedłem na świat. To kupa czasu. Pamiętam, jak miałem 10 lat i zastanawiałem się, jak będzie wyglądać moje życie w wieku 24. Nigdy nie przypuszczałem, że będzie miało ono taka formę. Planowałem, że będę antyterrorystą, komandosem, później piłkarzem i informatykiem. Wizje były różne, ale los dał mi lepszy prezent, bo o sytuacji, w której jestem, nawet nie marzyłem : )